colors & shadows

σκέψεις..

2012-02-02T10:08:00.000+02:00

Κάποτε είχα αναφέρει εδώ την περίπτωση της μικρής μου που δεν ήθελε να ζωγραφίζει, γιατί φοβόταν μήπως και δεν το κάνει καλά. Ήταν η εποχή που εγώ ζωγράφιζα πολύ και εκείνη σύγκρινε ότι έφτιαχνα με τις δικές της προσπάθειες. Αυτό άλλαξε ριζικά. Εδώ και ένα χρόνο δεν σταματά να ζωγραφίζει. Όπου βρεθεί ζητάει μολύβια, μπογιές, χαρτιά και γρήγορα παρακαλώ, μη φύγει το μοντέλο, η έμπνευση, η ιδέα. Οι γραμμές της είναι ελεύθερες, οι φόρμες σταθερές μέσα στην ασάφειά τους, τα χρώματα βιαστικά γεμίζουν τις μορφές της αφήνοντας κενά και συχνά βγαίνουν από τα περιγράμματα.. τίποτε δεν τη σταματά, τίποτε δεν την ενοχλεί, φτάνει να ζωγραφίζει, να δημιουργεί, να δίνει διέξοδο στην φαντασία της! Το αποτέλεσμα είναι πάντα αυθόρμητο, εκφραστικό, συχνά αναπάντεχο σαν θέμα και απόδοση. Έχω πάντα έναν μικρό εξοπλισμό στη τσάντα μου για εκείνη.. δεν σταματάει ποτέ!

Τώρα όμως στην δική της πρότερη θέση είμαι εγώ. Δεν ζωγραφίζω καθόλου ή ελάχιστα, όχι γιατί δεν θέλω, όχι γιατί δεν έχω ιδέες, αλλά γιατί βλέποντάς εκείνη έχω αναθεωρήσει πολλά και ψάχνω από την αρχή το γιατί και το πως της δημιουργίας. Προσπαθώ να με θυμηθώ στο δικό μου αντίστοιχο κομμάτι της πλήρης ελευθερίας και δεν μπορώ. Να θυμηθώ αν κάποτε έκανα κάτι χωρίς τις εμμονές που απέκτησα μεγαλώνοντας.

Κάπου διάβασα πως "η τέχνη ξεπλένει την ψυχή από την σκόνη της καθημερινότητας". Και εδώ μπαίνει το μεγάλο ερώτημα.. τι είναι τέχνη? Θεωρώ πως όταν ισχύει η παραπάνω προϋπόθεση τότε το αποτέλεσμα ΕΙΝΑΙ τέχνη. Ακόμη κι αν προέρχεται από τον ατάλαντο, τον αυτοδίδακτο, τον μικρό ή τον μεγάλο. Αν τώρα, μέσα από μια ιδιαίτερη περίπτωση δημιουργού πάει η τέχνη ένα βήμα παραπέρα, τότε είναι κέρδος για την ανθρωπότητα!

Με αυτές τις σκέψεις ξεκίνησα και πάλι μια νέα για μένα προσπάθεια. Μικρά και γρήγορα σκίτσα που ελπίζω να με οδηγήσουν λίγο πιο κοντά στο αυθόρμητο, χωρίς να μεσολαβεί η αυστηρή κριτική που κάνω στον ίδιο μου τον εαυτό.
Το πρώτο που εικονίζεται εδώ δεν είναι ούτε μικρό, ούτε γρήγορο. Ασχολήθηκα μαζί του μία με μιάμιση ώρα. Θέλω να κάνω ολοκληρωμένα πράγματα της μισής το πολύ ώρας και να είμαι ευχαριστημένη. Όταν το καταφέρω θα είμαι έτοιμη και πάλι να επιστρέψω στα τελάρα μου..

ακουαρέλα και μαρκαδοράκι 30Χ23cm

Ένα κάστρο τρομερόοοοοο:-)

2012-01-09T22:49:00.000+02:00

Ο νέος χρόνος με βρήκε με τα μικρά μου να κόβουμε και να κολλάμε χαρτόνια, τσόχες και χίλια δυο μπιχλιμπίδια. Οι ημέρες των γιορτών προσφέρονται άλλωστε. Όλα όμως είχαν αρχή και τέλος το θηλυκό της οικογενείας, ως πιο μεγάλο και πιο απαιτητικό! Ο μικρός δεν ζητούσε τίποτα, ούτε παραπονιόταν.. έτσι σκέφτηκα να τον ρωτήσω εγώ αν θέλει κάτι να φτιάξουμε για εκείνον. Μου απάντησε χωρίς δεύτερη σκέψη "ένα κάστρο".. χμ μάλλον το δούλευε για καιρό στο μυαλό του:-)

Το ήθελε "μαααααααύρο και τρομερόοοοο, με τέρατα και φωτιέεεεεες" όταν το έλεγε σούφρωνε και τα φρύδια να δείχνει κακός:-)))
Ξεκίνησα λοιπόν το κάστρο του κόβοντας χαρτόνια από κούτες και ντύνοντάς τα με ρετάλια από υφάσματα ώστε να γίνουν πιο γερά και να αποφύγω το βάψιμο που δεν θα έδινε και τόσο καλό αποτέλεσμα. Για κολώνες χρησιμοποίησα κυλίνδρους από χαρτιά κουζίνας.

Το λάθος μου ήταν που στη βάση όπως και στις κολώνες, κόλλησα αυτοκόλλητο χαρτί και μετά είχα πρόβλημα στις κολλήσεις με την ατλακόλ που ξεκολλούσε, μιας και το αυτοκόλητο δεν έχει πόρους. Τελικά η κατασκευή "'έδεσε" όταν ένωσα με τα πλαϊνά υφασμάτινα κομμάτια και με τη ζεστή κόλα σιλικόνης.

Χρειάστηκε να ασχοληθώ από λίγο τρεις ημέρες, γιατί χρειαζόταν και χρόνο να στεγνώνει η κόλλα. Σε όλη αυτή τη διάρκεια εισέπραττα προκαταβολικά φιλιά και όταν τελείωσε άκουσα πολύ καλά λόγια. Ο πελάτης μου δεν ήταν καθόλου δύσκολος. Μάλιστα μου έδωσε και νέες παραγγελίες.. ένα φάρο, μία στολή φάντασμα, ένα κιάλι πειρατικό.. ευτυχώς που το πειρατικό καράβι το έφερε ο Άι Βασίλης γιατί με έβλεπα και ναυπηγό:-))))

Γράμμα στον Άι Βασίλη:-)

2011-12-15T08:57:00.002+02:00

Η γελοιογραφία δεν είναι το ατού μου.. ποτέ δεν την τόλμησα. Όμως αυτή η εικόνα σφηνώθηκε στο μυαλό μου όταν στολίσαμε με τα μικρά μου το χριστουγεννιάτικο δέντρο και έτρεξαν αμέσως να φτιάξουν και το γράμμα για τον Άι Βασίλη. Λέτε να ήρθε η ώρα να κρεμάσουμε και εμείς τις επιθυμίες μας και ποιος ξέρει, μπορεί κάποια να πραγματοποιηθεί;-)

Καλές γιορτές να έχουμε.. με υγεία!

λίγο πριν το απόπλου..

2011-11-11T10:47:00.003+02:00

Μία θαρραλέα εξόρμηση στην πρωτεύουσα είχα, για δουλειές και άλλα. Μαζί μου πήρα χαρτιά, χρώματα, αλλά το μόνο που τελικά μου έκανε κλικ να φυλάξω από ετούτο το ταξίδι, ήταν η στιγμή της επιστροφής. Ορνιθοσκαλίσματα με μαρκαδοράκι μαζί με τα μικρά μου που μου έλεγαν, κάνε κι αυτό τον γλάρο, κάνε και εκείνον που περνάει από το παράθυρο.. το ξημέρωμα λίγο πριν το απόπλου..

Μαζί μου έφερα και ένα από τα πρώτα μου ακρυλικά που είχα σε κορνίζα στο σπίτι μου στην πόλη.

Για να θυμάμαι την αρχή μου:-)

acrylics 21X32cm

φτιάχνω μόνος

2011-09-29T10:56:00.000+03:00

Εδώ και καιρό έψαχνα ένα sketchbook και δεν έβρισκα πουθενά στο νησί αλλά ούτε και στις ιστοσελίδες των γνωστών καταστημάτων της Αθήνας. Έτσι αποφάσισα να φτιάξω ένα. Βρήκα πληροφορίες βιβλιοδεσίας εδώ και με λίγο χαρτί ενκρ, βελόνα και κλωστή, σκληρό χαρτόνι για εξώφυλλο, χαρτί συσκευασίας για να το ντύσω, κορδέλα που είχα για τη ράχη και ατλακόλ.. έτοιμο το βιβλιαράκι!

Το πόσο το χάρηκα δεν λέγεται. Γι αυτό συνέχισα με μικρά σημειωματάρια και επειδή δεν είχα κάποιο καλό χαρτί για εξώφυλλο, χρησιμοποίησα εξώφυλλα από blog σχεδίου, ένα κουτί από άρωμα, ευχετήριες κάρτες, ταμπελίτσες από ρούχα, κουτί από παιδική σοκολάτα.. δεν πετάω πλέον τίποτα:-)

Από το τίποτα ένα βιβλιαράκι! Μου άρεσε τόσο που έφτιαξα για όλα τα ανίψια, γνωστούς και φίλους. Το αγαπημένο μου είναι αυτό που έφτιαξα με χαρτί ακουαρέλας και για εξώφυλλο φάκελο από προσκλητήριο γάμου. Η μπροστινή πλευρά, με μικρή παρέμβαση με ακουαρέλα για να καλύψω την τρύπα...

και η πίσω πλευρά... με τσόχα κάλυψα την ένωση στο λάστιχο.

Ήθελα όμως και ένα επιτραπέζιο καβαλέτο και το έτερον ήμισυ μου βρήκε αμέσως τη λύση..

Με κόντρα πλακέ θαλάσσης...

Και για βάση, την βάση από μία οθόνη υπολογιστή, η οποία του δίνει και την δυνατότητα ανάκλησης!

Είναι ωραία να τα φτιάχνεις όλα μόνος;-)

Το άνθος του λωτού

2011-09-11T18:06:00.001+03:00

*Υπάρχει ένας κοσμικός νόμος ο οποίος λέει: «Μόνο μέσα από τη λάσπη μπορεί να προβάλει το νούφαρο». Οι περισσότεροι πολιτικοί που μας κυβερνούνε σήμερα αλλά δυστυχώς και μεγάλο μέρος των ιερέων όλων των θρησκειών αρκούν για τη δημιουργία αρκετής λάσπης. Αυτό που θα πρέπει να κάνουμε τώρα είναι να μεγαλώσουμε λωτούς. Δεν πρέπει να πνιγούμε μέσα στη λάσπη τους που καθημερινά μας ρίχνουν αλλά να σπείρουμε τους σπόρους από τους οποίους θα προκύψουν οι λωτοί.....

*Το άνθος του λωτού, μεγαλώνει μέσα στη λάσπη και ωστόσο παραμένει ανέγγιχτο. Είναι ένα σύμβολο του μετασχηματισμού. Η λάσπη μετασχηματίζεται στο πιο όμορφο και πιο ευαίσθητο λουλούδι που γνώρισε ποτέ ο πλανήτης..

*Αποσπάσματα από το Ξάνθη Φιλοσοφείν όπου και η αφορμή για αυτή τη ζωγραφιά.

aquarelle 23X29cm

Φθορά..

2011-09-09T10:40:00.000+03:00

Με την ακουαρέλα δεν τα πήγα και πολύ καλά όπως και με τα χρωματιστά μολύβια. Η μία προσπάθεια όμως δεν φτάνει. Έτσι αποφάσισα να επιμείνω λίγο παραπάνω. Εδώ έχω και τα δύο. Χρωματιστά μολύβια ακουαρέλας.

Φυσικά περιμένω εκτός από τα καλά σας λόγια και παρατηρήσεις ειδικά από τους πιο έμπειρους. Θα μου είναι πολύ χρήσιμες και φυσικά ευπρόσδεκτες. Άλλωστε αυτό το blog φτιάχτηκε κυρίως γι αυτό το σκοπό.

μολύβια ακουαρέλας 23Χ26cm

γλυκό τσαμπί σταφύλι

2011-09-05T13:26:00.001+03:00

....δυσκολεύτηκα λίγο να ανοίξω την πόρτα, είχε φρακάρει τόσο καιρό που είχα να μπω. Άνοιξα τα παράθυρα να μπει φως, ξεσκόνισα, έδιωξα τις αράχνες από τις γωνιές και κάθισα άνετα στην πολυθρόνα μου να ρεμβάζω από μέσα τα έξω.

Όλο αυτόν τον καιρό έκανα το αντίθετο.

Τι έκανα τόσους μήνες; Πάντως όχι ζωγραφική. Ήμουν πρώτης τάξης αγρότης, αφού σκέφτηκα φευγαλέα μήπως αυτό το ιστολόγιο το μισό χρόνο να αλλάζει και να γίνεται "colors & shadows & vegetables":-)

Τελευταία δοκιμασία της αγροτικής περιόδου, ήταν τα σταφύλια. Τα τρύγησα, τα πάτησα, ήπια το μούστο τους, ζαλίστηκα, μέθυσα και τέλος.... τα ζωγράφισα.

Καλό Φθινόπωρο να έχουμε!

oil pastel 38X30cm

πολλά δε θέλει ο άνθρωπος

2011-04-21T01:26:00.002+03:00

Πολλά δε θέλει ο άνθρωπος

να 'ν' ήμερος να 'ναι άκακος

λίγο φαΐ λίγο κρασί

Χριστούγεννα κι Ανάσταση.

Το είπε ο Οδυσσέας Ελύτης.

Καλή Ανάσταση φίλοι μου.. με αγάπη!

acrylics 16X20cm

hope

2011-03-28T13:28:00.004+03:00

Τώρα που ο διαγωνισμός έληξε, μπορώ να παρουσιάσω και τη δική μου συμμετοχή. Ευχαριστώ την Μαριέλα για την αφορμή και όλους όσους συμμετείχαν είτε με έργα τους, είτε με τις ψήφους τους...

hope

40Χ50cm acrylics on canvas

Επέλεξα να δώσω στο τοπίο τη νυχτερινή του εκδοχή, με το φως του ήλιου διαπερνώντας τα σύννεφα, να δίνει την ελπίδα για καλύτερες μέρες...

Καλό μήνα!

2011-03-02T18:08:00.000+02:00

το λιβάδι με τις παπαρούνες

acrylics 25Χ35cm

Ίσως βιάστηκα να προϋπαντήσω την Άνοιξη μα σήμερα είδα χελιδόνια!
Κάτι θα ξέρουν για να έρθουν εφέτος νωρίς :)

Καλό μήνα σε όλους!

Στα όρη στα ψηλά βουνά

2011-02-15T00:24:00.001+02:00

ορεινό

ακρυλικά και μελάνι 35X50cm

ρεσιτάλ γεύσης:)

2011-01-18T13:28:00.000+02:00

strawberry feel

acrylics 16X18cm

Περιμένοντας να χιονίσει

2010-12-25T22:04:00.005+02:00

Μπορεί ο Χειμώνας να μας ξέχασε και εμείς να αναπολούμε χιόνια και χιονάνθρωπους, ελπίζοντας να μας επισκεφθεί όσο είναι καιρός...

red in ice

oil on canvas 25X18cm

....όμως η γιορτή του ήλιου ξεκίνησε με το Χειμερινό ηλιοστάσιο. Ο ήλιος θα αρχίσει να σκαρφαλώνει ξανά προς τα πάνω μεγαλώνοντας τις ημέρες και θα σημάνει το ξύπνημα της Γης και της Φύσης.

ηλιο-τρόπια

soft pastel 28X32cm

Καλές γιορτές!

2010-12-21T19:31:00.006+02:00

good luck

soft pastel 24X28cm

Το ρόδι συμβολίζει την μνήμη των νεκρών στη σχέση τους με τον κάτω κόσμο, τον πλούτο την γονιμότητα, την πανσπερμία, την τύχη σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία και ο συμβολισμός του έχει παραμείνει μέχρι και σήμερα αφού πέρασε στην Ελληνική παράδοση μέσω του Χριστιανισμού.
Γι αυτούς τους λόγους συνηθίζεται τις ημέρες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς να συνοδεύει διακοσμητικά το σπίτι αλλά και να σπάζεται στη εξώπορτα του σπιτιού για να φέρει τύχη και εύνοια στην οικογένεια που το κατοικεί.
Ανεξάρτητα όμως από το συμβολισμό του είναι ένα πάρα πολύ νόστιμο και θρεπτικό φρούτο και εικαστικά έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον τόσο για το χρώμα του αυτό το βαθυκόκκινο του πάθους , όσο και για το σχήμα του και το πολύ πολύ ενδιαφέρον εσωτερικό του.

Με ρόδια λοιπόν θα ευχηθώ για τις γιορτές και το νέο χρόνο για πληρότητα συναισθημάτων, αφθονία στιγμών με τους αγαπημένους συνοδοιπόρους της ζωής μας, δύναμη, αισιοδοξία και δημιουργική διάθεση για να ξεπερνάμε τα εμπόδια της ζωής.

Καλά Χριστούγεννα!

Διάλειμμα για χειροτεχνίες

2010-11-17T14:32:00.000+02:00

Ποτέ δεν φανταζόμουν τον εαυτό μου να αποσυντονίζεται λόγω των εκλογών. Το έζησα και αυτό. Δημοτικές εκλογές σε τόπο όπου ψηφίζουν 5000 άνθρωποι και όπου όλοι γνωρίζουμε λίγο πολύ ο ένας τον άλλον.. ε, έχει άλλο ενδιαφέρον. Έπρεπε λοιπόν όλο αυτό τον καιρό κάτι να κάνω. Απέκλεισα την ζωγραφική. Για να ζωγραφίσω χρειάζομαι νηφαλιότητα και δεν την είχα. Γι αυτό άρχισα τις χειροτεχνίες. Το διαδίκτυο είναι γεμάτο ιδέες και τα μικρά ο καλύτερος αποδέκτης.

Τα παιδιά όλο θέλουν, όσοι είναι γονείς το γνωρίζουν καλά.Να τους τα αγοράσουμε όλα δεν μπορούμε και σε λίγο καιρό έχω την πεποίθηση ότι δε θα μπορούμε να τους αγοράσουμε τίποτα. Ζήτω λοιπόν τα χειροποίητα παιχνίδια και η αρχή έγινε με μαγικά ραβδάκια. Μας είχε σπάσει το ραβδάκι που είχαμε αγοράσει τη δεύτερη κιόλας ημέρα. Αποφάσισα λοιπόν για να σταματήσει η γκρίνια να της φτιάξω ένα. Με ένα ξύλο από πινέλο, κορδέλες που έχω φυλαγμένες από μπομπονιέρες, λίγες χάντρες χρωματιστό χαρτόνι, διάφορα μπιγλιμπίδια που έχουμε φυλαγμένα από καιρό και έτοιμο το ραβδάκι. Και για να μην ζηλέψει και ο μικρός μας πρίγκιπας φτιάξαμε άλλο ένα με ένα στραβό ξυλαράκι που βρήκαμε στον κήπο. Και επειδή τα παιδιά χάρηκαν πάρα πολύ αποφασίσαμε να φτιάξουμε και άλλα 25 για να μοιράσουμε στους συμμαθητές μας στο νηπιαγωγείο. Όταν τους τα μοίρασε η μικρή μου έγινε χαμός. Όλα τα παιδιά φώναζαν το όνομά της βγαίνοντας από την τάξη και τα κουνούσαν στον αέρα λες και πήραν το πρώτο βραβείο:)

Μετά τα παιδιά πήραν αέρα και άρχισαν να ζητάνε κι άλλα. Η επόμενη επιθυμία ήταν ένα ξύλινο σπιτάκι. Το σπιτάκι θα γίνει αλλά τα ξύλα δεν έχουν ακόμη έρθει, γι αυτό φτιάξαμε ένα πρόχειρο κατάλυμα. Μία κούτα που τη καρφώσαμε πάνω σε μία παλέτα, την ντύσαμε με κομμάτια εφημερίδας για να μην φαίνεται η φθορά της και για να στεγανοποιηθεί, ανακατέψαμε υπόλοιπο χρωμάτων από πλαστικό και μας βγήκε αυτό το καφετί που πάνω του ζωγράφισαν τα μικρά ότι ήθελαν. Το σπιτάκι έτοιμο μέχρι να έρθει η στιγμή να φτιάξουμε το ξύλινο.

Η επόμενη ιδέα ήταν δική μου.. μετά από μια ανάρτηση της Olive αποφάσισα να φτιάξω στολίδια για το Χριστουγεννιάτικο δέντρο και με ότι υλικά βρήκα στο μικρό νησί μας άρχισα το κόψε τρύπωσε.

Τα παιδιά το είδαν σαν παιχνίδι και με κάθε τι που έφτιαχνα γινόταν πανηγύρι. Έτσι αποφάσισα να φτιάξω πολλά και να τα μοιράσουμε στο σχολείο στη γιορτή που θα κάνουν τα Χριστούγεννα.

Ιδέες βρήκα εδώ και εδώ.Το δεντράκι και το καραβάκι ήταν δικό μας σχέδιο και χθες το βράδυ μου ζήτησε η μικρή μου μία πεταλούδα. Μπορούσα να της χαλάσω χατήρι; Μαζί την σχεδιάσαμε, μαζί την φτιάξαμε. Το τι γλυκόλογα έχω ακούσει αυτές τις μέρες δε λέγεται:)

Και ακόμη δεν τελειώσαμε.. προχθές ψάχνοντας στο youtube βρήκαμε βιντεάκια με κατασκευές origami. Χαρτί Α4 και αρχίσαμε
να διπλώνουμε και να ξαναδιπλώνουμε και έτοιμο το πουλί, η πεταλούδα, το αστέρι... Υποθέτω ότι με καλύτερο χαρτί μπορούν να γίνουν πολύ εντυπωσιακά.
Δύο μέρες τώρα παίζουν και τα δυο με τα χάρτινα παιχνίδια τους, φτιάχνουν ιστορίες, παίζουν θέατρο και είναι χαρούμενα, γεμάτα και ήσυχα!!!!!!!

Εκτός από όλα αυτά ξεκινήσαμε να φτιάχνουμε από εφημερίδα και μία μάσκα. Θα γίνει γατούλα όμως δεν την τελειώσαμε ακόμη. Ακόμη φτιάξαμε και ένα τετράδιο από την αρχή όπου εφαρμόσαμε στο εξώφυλλο την τεχνική της χαρτοπετσέτας. Άλλο κόλλημα και αυτό.. και πόσα άλλα όμορφα μπορούν να γίνουν από τα χέρια μας και να δώσουν απίστευτη χαρά στους μικρούς ή και στους μεγάλους φίλους μας. Οι περισσότεροι @φίλοι το γνωρίζουν καλά αφού η δημιουργία είναι που μας έχει φέρει κοντά.

Ήταν ένα μικρό διάλειμμα στο ζωγραφικό μου ταξίδι.. το blog (και εγώ επίσης) θα επανέλθει λίαν συντόμως στη αρχική θεματολογία του:)

Διορθώσεις..

2010-10-13T10:21:00.003+03:00

Κάποτε πρέπει τα πράγματα να διορθώνονται ή να ολοκληρώνονται, αλλιώς δεν έχουν λόγω ύπαρξης. Έτσι λοιπόν την παρακάτω ζωγραφιά ή θα την διόρθωνα ή θα την πέταγα. Προτίμησα το πρώτο!
Νομίζω ότι μπορείτε να καταλάβετε πια είναι η διορθωμένη;)

acrylics on canvas 25X18cm

oil colors

Λεπτομέρειες..

2010-08-28T22:57:00.006+03:00

Ο μικρόκοσμος των πραγμάτων, ένας κόσμος μακρινός...

αρκεί να πάμε κοντά για να αποκαλυφθεί..

micro

acrylics 24X24cm

very old

acrylics 20X30cm

under the sea

2010-07-28T12:14:00.006+03:00

under the sea

acrylics 35X50cm

Ο Αρμενιστής

2010-06-09T14:29:00.004+03:00

o Αρμενιστής

oil on canvas 28X38cm

Ο Αρμενιστής κατασκευάστηκε το 1891. Το ύψος του πύργου του ειναι 19 μέτρα και το εστιακό του ύψος είναι 184 μέτρα. Ο μηχανισμός του αρχικού φανού του Αρμενιστή ήταν κατασκευής SAUTER LEMONIER, βραβεύτηκε από την Διεθνή Εκθεση των Παρισίων και λειτούργησε στην κορυφή του φάρου μέχρι το 1983. Από τότε εκτίθεται στο προαύλιο του Ναυτικού Μουσείου Αιγαίου που στεγάζεται σε ένα παραδοσιακό κυκλαδίτικο κτήριο του 19ου αιώνα, στο κέντρο της Μυκόνου, στη θέση Τρία Πηγάδια. Η κατασκευή του φάρου στον Αρμενιστή αποφασίστηκε μετά το ναυάγιο του Αγγλικού ατμόπλοιου VOLTA το 1887 στα βόρεια παράλια της Μυκόνου όπου πνίγηκαν τα 11 μέλη του πληρώματος.

Το σημείο όπου στέκεται ο φάρος είναι το πιο αγαπημένο μου. Η άκρη του νησιού στο Βόρειο μέρος όπου ο αέρας είναι πολύ δυνατός και το πέρασμα της θάλασσας ανάμεσα στα νησιά της Τήνου και της Μυκόνου από τα πιο επικίνδυνα για τα καΐκια. Το πρώτο πράγμα που βλέπουμε όταν πλησιάζουμε το νησί και το τελευταίο που αφήνουμε πίσω μας όταν το χαιρετάμε...

το γαλάζιο λιβάδι

2010-06-04T14:38:00.007+03:00

το λιβάδι με τις λεβάντες

acrylics on canvas 40X50cm

Στην άκρη τ’ ουρανού ένας μικρός σταχτοτσικνιάς συνάντησε το ουράνιο τόξο. Μαγεμένος από τα χρώματά του, αναρωτήθηκε: «Από πού να πήρε άραγε τα εφτά του χρώματα;»

Σαν να διάβασε τη σκέψη του το κίτρινο χρώμα, είπε με γλυκιά φωνή:

- Εμένα με άγγιξε ο ήλιος με τις ακτίνες του, γι’ αυτό είμαι κίτρινο και λαμπερό!

- Εγώ έχω το χρώμα του πορτοκαλιού, είπε το πορτοκαλί, όχι όμως και τη γεύση του.

- Εμένα, πετάχτηκε το κόκκινο, με φίλησε ένα κορίτσι και κοκκίνισα απ’ την ντροπή μου!

- Κι εγώ ζήλεψα το χρώμα του λιβαδιού την άνοιξη, φώναξε το πράσινο!

- Εγώ έχω το χρώμα του καθαρού ουρανού… κι εγώ της θάλασσας, είπαν το γαλάζιο και το μπλε με μια φωνή.

- Το χρώμα της λεβάντας αλλά δυστυχώς όχι το άρωμά της, πήρα εγώ, είπε το μοβ.

- Λες κι εγώ να έπεσα στις στάχτες και γι’ αυτό με φωνάζουν σταχτοτσικνιά; είπε ο σταχτοτσικνιάς κι έφυγε τιτιβίζοντας…

Ραφαήλ Κοντολάζος

Crisis...

2010-05-27T19:05:00.009+03:00

crisis

oil pastel 28X43cm

ματώνεις όλη μέρα στον τροχό

σαν έρθουν τα βαθιά μεσάνυχτα

βάφεις με το αίμα

κόκκινο έναν χαρταετό

και τον υψώνεις με σπασμένα δάκτυλα

στον ουρανό να λάμπει σαν αστέρι

κάθεσαι στο παράθυρο μετά

μακριά τον βλέπεις και δακρύζεις

έτσι γεννιέται τ' όνειρο

Τόλη Νικηφόρου

από "το μυστικό αλφάβητο" 2010

υ.γ. ευχαριστώ πολύ τον Asteroid γιατί μια φωτογραφία του έγινε η αφορμή γι αυτή τη ζωγραφιά.

2010-05-20T19:34:00.009+03:00

ξωκλήσι

acrylics 42Χ30cm

Υπό Κατασκευή...