Ένα κάστρο τρομερόοοοοο:-)

Ο νέος χρόνος με βρήκε με τα μικρά μου να κόβουμε και να κολλάμε χαρτόνια, τσόχες και χίλια δυο μπιχλιμπίδια. Οι ημέρες των γιορτών προσφέρονται άλλωστε. Όλα όμως είχαν αρχή και τέλος το θηλυκό της οικογενείας, ως πιο μεγάλο και πιο απαιτητικό! Ο μικρός δεν ζητούσε τίποτα, ούτε παραπονιόταν.. έτσι σκέφτηκα να τον ρωτήσω εγώ αν θέλει κάτι να φτιάξουμε για εκείνον. Μου απάντησε χωρίς δεύτερη σκέψη "ένα κάστρο".. χμ μάλλον το δούλευε για καιρό στο μυαλό του:-)

Το ήθελε "μαααααααύρο και τρομερόοοοο, με τέρατα και φωτιέεεεεες" όταν το έλεγε σούφρωνε και τα φρύδια να δείχνει κακός:-)))
Ξεκίνησα λοιπόν το κάστρο του κόβοντας χαρτόνια από κούτες και ντύνοντάς τα με ρετάλια από υφάσματα ώστε να γίνουν πιο γερά και να αποφύγω το βάψιμο που δεν θα έδινε και τόσο καλό αποτέλεσμα. Για κολώνες χρησιμοποίησα κυλίνδρους από χαρτιά κουζίνας.

Το λάθος μου ήταν που στη βάση όπως και στις κολώνες, κόλλησα αυτοκόλλητο χαρτί και μετά είχα πρόβλημα στις κολλήσεις με την ατλακόλ που ξεκολλούσε, μιας και το αυτοκόλητο δεν έχει πόρους. Τελικά η κατασκευή "'έδεσε" όταν ένωσα με τα πλαϊνά υφασμάτινα κομμάτια και με τη ζεστή κόλα σιλικόνης.

Χρειάστηκε να ασχοληθώ από λίγο τρεις ημέρες, γιατί χρειαζόταν και χρόνο να στεγνώνει η κόλλα. Σε όλη αυτή τη διάρκεια εισέπραττα προκαταβολικά φιλιά  και όταν τελείωσε άκουσα πολύ καλά λόγια. Ο πελάτης μου δεν ήταν καθόλου δύσκολος. Μάλιστα μου έδωσε και νέες παραγγελίες.. ένα φάρο, μία στολή φάντασμα, ένα κιάλι πειρατικό.. ευτυχώς που το πειρατικό καράβι το έφερε ο Άι Βασίλης γιατί με έβλεπα και ναυπηγό:-))))

Γράμμα στον Άι Βασίλη:-)

Η γελοιογραφία δεν είναι το ατού μου.. ποτέ δεν την τόλμησα. Όμως αυτή η εικόνα σφηνώθηκε στο μυαλό μου όταν στολίσαμε με τα μικρά μου το χριστουγεννιάτικο δέντρο και έτρεξαν αμέσως να φτιάξουν και το γράμμα για τον Άι Βασίλη. Λέτε να ήρθε η ώρα να κρεμάσουμε και εμείς τις επιθυμίες μας και ποιος ξέρει, μπορεί κάποια να πραγματοποιηθεί;-)

Καλές γιορτές να έχουμε.. με υγεία!

λίγο πριν το απόπλου..

Μία θαρραλέα εξόρμηση στην πρωτεύουσα είχα, για δουλειές και άλλα. Μαζί μου πήρα χαρτιά, χρώματα, αλλά το μόνο που τελικά μου έκανε κλικ να φυλάξω από ετούτο το ταξίδι, ήταν η στιγμή της επιστροφής. Ορνιθοσκαλίσματα με μαρκαδοράκι μαζί με τα μικρά μου που μου έλεγαν, κάνε κι αυτό τον γλάρο, κάνε και εκείνον που περνάει από το παράθυρο.. το ξημέρωμα λίγο πριν το απόπλου..

Μαζί μου έφερα και ένα από τα πρώτα μου ακρυλικά που είχα σε κορνίζα στο σπίτι μου στην πόλη.

 Για να θυμάμαι την αρχή μου:-)

acrylics 21X32cm