25 Φεβ 2013

άνθρωπος και δέντρο


Ομοιότητες: Είναι και τα δύο δημιουργήματα της φύσης
Χρειάζονται τροφή-νερό-φως για να ζήσουν
Γεννιούνται, μεγαλώνουν, γερνούν και πεθαίνουν
Δεν τους αρέσει η μοναξιά! νομίζω δηλαδή δεν ρώτησα και κανέναν έλατο*





Διαφορές: Ο άνθρωπος κινείται σε αντίθεση με το δέντρο που παραμένει 
στην ίδια θέση για όλη του τη ζωή
Ο άνθρωπος μιλά το δέντρο όχι, ή μιλά με τον δικό του τρόπο 
και δεν το καταλαβαίνουμε
Ο άνθρωπος νομίζει πως είναι το κέντρο του κόσμου και παντοδύναμος κυρίως αυτό, 
το ταπεινό δέντρο όχι κι ας συνεισφέρει τόσα πολλά στον κύκλο της ζωής.
Ο άνθρωπος τα πάει καλά μόνο με τους ομοίους του και γίνεται απίστευτα σκληρός με όλους τους άλλους ενώ το δέντρο επικοινωνεί το ίδιο καλά με όλα τα πλάσματα που βρίσκουν καταφύγιο στη σκιά του και δεν διώχνει ποτέ κανένα!!!
Τελικά η αγάπη είναι το δυσκολότερο πράγμα....




* από το ποίημα του Άρη Αλεξάνδρου (1922-1978) Μέσα στις πέτρες

Κι όμως δεν αυτοκτόνησα.
Είδατε ποτέ κανέναν έλατο να κατεβαίνει μοναχός του στο πριονιστήριο;
Η θέση μας είναι μέσα δω σ’ αυτό το δάσος
με τα κλαδιά κομμένα μισοκαμένους τους κορμούς
με τις ρίζες σφηνωμένες μες στις πέτρες.





17 Φεβ 2013

πέφτει βροχή


Όλη μέρα σήμερα βρέχει... σιγανά, μαλακά, γλυκά..
Χειμωνιάτικη βροχούλα της Κυριακής!






soft pastel 22X30cm

10 Φεβ 2013

...






Αν και μου λείπουν τα χρώματα επιμένω σε γρήγορα σχεδιάκια. Θέλω να δω πώς θα μου φανεί μετά από αυτό η επιστροφή στη λεπτομέρεια :-)



4 Φεβ 2013

Δευτέρα σήμερα


..είπε η  δασκάλα και έπρεπε κάπως να ανταποκριθώ :-)
Μόνο που δεν μπορούμε πάντα να κάνουμε σχέδια, έχουμε και τα απρόοπτα.
Αυτή η εβδομάδα ήταν η εβδομάδα των ιώσεων και των παθών!  Τα πιτσιρίκια στο σπίτι και η μαμά κάπως έπρεπε να τα απασχολήσει, γιατί τα νεύρα ήταν σε όλους τεντωμένα.
Τι αρέσει στα παιδιά; Τα παιχνίδια.. οπότε όπως καταλαβαίνετε δεν άργησα καθόλου να τους βάλω στη δουλειά... όταν είχαν συνέλθει φυσικά.

Πρώτα φτιάξαμε σφραγίδες με φελλούς από μπουκάλια και αφρώδες χαρτί..



μετά φτιάξαμε αεροπλανάκια από μανταλάκια και ξυλάκια παγωτού



συνεχίσαμε με φίδια από παλιά καλσόν.. να σας συστήσω τη Λίζα και το Σιζ!



εδώ σε τρυφερές στιγμές :-)



Κατάφερα να τελειώσω και το αποκριάτικο κουστούμι της μικρής. Ήθελε να ντυθεί κουνάβι και τι να έκανα. Μπορούσα να της χαλάσω χατήρι; Είχα ένα ρετάλι ύφασμα ξεχασμένο στην αποθήκη. Το έβαλα κάτω το έκοψα, το έραψα, του πρόσθεσα γουνάκια από παλιά σακάκια και μπουφάν και.. έτοιμο!



ο Φρέντυ απορεί με την αμφίεση ή παρακαλάει να μπει μέσα :-)



Βέβαια δεν έμεινα τελείως με σταυρωμένα χέρια. Περιμένοντας σε μια αίθουσα αναμονής και για να αποφύγω τον κόσμο που περίμενε όπως κι εγώ, χώθηκα μέσα στο βιβλιαράκι μου και έκανα δυο γραμμές από μνήμης, κάτι που δεν συνηθίζω ιδιαίτερα. Το ξεκίνησα για πλάκα,  αλλά στην πορεία μου φάνηκε ενδιαφέρον. Δεν είναι το αποτέλεσμα που μου άρεσε αλλά η διαδικασία που δεν εκμεταλλεύτηκα όσο θα μπορούσα είναι η αλήθεια. Την επόμενη φορά..



Καλή βδομάδα να έχουμε